Siguiendo en la línea de mi fascinación por esta tierra y las cosas que tan gratamente me sorprendieron, la segunda de ellas, después de la Veracruz, fue el pulpo, ¿cómo podía ser que en una zona de interior se comiese el mejor pulpo ?, era un tanto contradictorio…fue probarlo y convencerme, tanto que incluso en un viaje que hice a mi tierra tras unas semanas aquí, coincidí en el tren con dos señores, creo recordar que de A Coruña, que conversaban sobre gastronomía, refiriendo que el mejor sitio para comer pulpo era allí, en no sé que bar enfrente de alguna estación; y ni corta ni perezosa

O Carballiño ten que ser o gran valedor da súa propia comarca, non lle pode dar a espalda por máis tempo. O Carballiño debe regresar á Mancomunidade de concellos que leva o seu nome, débese reparar a anomalía cometida por Pachi Vázquez cando no ano 2.000 fixo aquel desplante á Comarca e apartou O Carballiño da Mancomunidade, eso si, ó seu estilo, deixando unha débeda de 100 millóns de pesetas coa entidade intermunicipal.

Levo meses “tragándome” telexornáis, tertulias e xornáis, tentando entender en qué medida a chamada “reforma do Mercado Laboral”, nos permitirá ós desempregados aceder a un posto de traballo.

            Debo, como paréntese, decir que non me gusta a expresión mercado laboral, paréceme que é como que os parados temos que estar coma as zapatiñas colocados nun posto da feira de O Carballiño agardando que alguen veña a mercarnos. Moitas veces a terminoloxía que se usa ten máis importancia do que algúns pensan. Sempre entendín que o traballo remunerado por un empresario, era unha relación humana de carácter laboral entre empregado e empregador. Chamarlle Mercado é deshumanizar as relacións laboráis, o mesmo que utilizarnos ós desempregados como simple cifra que botarse á cara eses políticos ós que se lles enche a boca falando da Constitución e que se esquecen do seu Artg. 35.

E máis que evidente e feito contrastado que o tempo, refirome as condicións climatolóxicas, influe e moito no noso ánimo...Alomenos na maior parte de todos nós. E tamén e feito máis que demostrado que, non todos precisamos a mesma cantidade de tempo, para tomar certas decisións.